RSS  

                            چراغ ارزوهایش بمیرد

                       اگر می دادلیلی کام به مجنون             

                      کجا  افسانه می شد نام مجنون

                     نوای عاشقان در بی نوایی است

                      دوام عاشقیها در جدایی است

                                حقیقت است ولی بدان مرا بهانه کرده است

به گوشه گوشه دلم چرخانه کرده نابجا

                                دلم چه التماس ها که عاجزانه کرده است

حقیقت است ولی بدان شبی تقاص میدهی

                                هر چه جفا که می کنی بر دل سوگوار من

دلم شهید می شود در انقلاب چشم تو

                                دسته گلی که چیده ای ببر سر مزار من

سینه ام هرگز پریشانی نداشت

                            کاش می شد راه سخت عشق را

                            بی خطر پیمود و قربانی نداشت 

                               ای عشق هنوز خوب نشناختمت

بگذار کمی به سایه ات بنشینم

                              می بخشی اگر به زحمت انداختمت

    "خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد              خواهان کسی باش که خواهان تو باشد"

                                   گفتند گناه است

خواستم از راستی سخن بگویم

                                  گفتند دروغ است

به شانس روی اوردم

                                گفتند خرافاتی است

خندیدم

                               گفتند دیوانه است

گریه کردم

                              گفتند بچه است

حال که سکوت کردم و هیچ نمی گویم

                            می گویند عاشق است

                  "کاش یارب اشناییها نبود یا به دنبالش جداییها نبود" 

                                  همه عمر گرفتار تو باشم افسوس

قسمت این بود که در دایره جور و جفا

                                 نقطه پرگار تو باشم افسوس

بر جفای تو صبوری کنم و محجوبی

                                 باز هر روز بدهکار تو باشم افسوس

                                 باز هم محرم اسرار تو بام افسوس

نیست تقدیر که با غیر تو باشم نفسی

                            قسمت این است گرفتار تو باشم افسوس

                         "افسوس"

که دست دیگری بنیان کند روزی بنای عشق و امیدت  شود امید جاویدت

تو را راندم

ولی هرگز مکن با من که اصلا معنی عشق و محبت را نمیدانم که در چشمان تو نقش غم و دردت

نمیخوانم

تو را راندم

به تو با اشک و خون گویم برو من بی تو میمیرم ولی من در میان های های گریه خندیدم

که تو هرگز ندانی بی تو یک تک شاخه عریان پاییزم دگر از غصه لبریزم

تو را راندم

در این دنیا بمان بیمن برای دیگری سر کن نوای عشق و مستی را

                                                                      بخوان در گوش جان دیگری اوای هستی را

اتش افکند عاشقی بر حاصلم                             گریه کن در مجلس ختم دلم

گریه کن ای عشق روحم تیر خورد                        شانه ی احساس من شمشیر خورد

شوخ چشمی بی شکیبم کرده است                   با خودم حتی غریبم کرده است

شوخ چشم است و دلم در چنگ اوست                هر چه هست از چشم پر نیرنگ اوست

او که خویشاوند نزدیک گل است                          شرح احساسات پاک بلبل است

او شبی امد مرا دیوانه کرد                                  او مرا یک باغ بی پروانه کرد

امد و من پیش پایش گم شدم                            از جنون ورد لب مردم شدم

امد از عشقش پرم کرد و گذشت                         بی وفا سیلی خورم کرد و گذشت

رفت و طاق عشق من اوار شد                           رفت و منصور دلم بر دار شد

رفت و کوه طاقتم را باد برد                                 یوسف امید من در چاه مرد

ای دل شوریده مستی میکنی                            باز هم نرگس پرستی میکنی

رام هر کس کی شود اهوی دشت                       ای دل شوریده دیدی بر نگشت

من که گفتم این بهار افسردنیست                       من که گفتم این پرستو مردنیست

من که گفتم ای دل بی بند و بار                          عشق یعنی مرگ یعنی انتهار

عشق خونت را دواتت میکند                               شاه باشی عشق ماتت میکند

اه عجب کاری به دستم داد دل                             هم شکست و هم شکستم داد دل

به کویت با دل شاد امدم با چشم تر رفتم

دل قصه به جز عشق تو اغاز نکرد

جز در قفس یاد تو اواز نکرد

این مرغ که اسمان برایش کم بود                         بر بام دلت نشست و برواز نکرد

برگ حکمی داشتم

                        و دیگر هر چه بود پایین و ضعیف

بازی شروع شد

حاکم او بود و من محکوم

همه برگهایم رفتند و سه برگ بیش نماند

برگی از جنس وفا رو کرد من بالاتر آمدم

    بازی در دست من افتاد

عشق امدم با حکم عشوه ناز برید

و حکم امد از جنس چشم سیاهش

زندگی

حکم من پایین بود و

باختم......